Metrodaki mutlu tinerci

Hayatınızı metro gibi düşünün,
İlk durak çocukluk,
Bu dönemde olması gereken insanlardan uyuyanlar veya durağını kaçıranlar kalacaklar "Merak etmeyin durağı fark edene kadar."

İkinci durak ergenlik,
Bu dönemde çevrenizde çok insan olacak korkmayın, çoğunun metroya binmeye parası bile olmayacak.

Üçüncü durak olgunlaşma diyelim,
Burada karakteriniz yavaş yavaş yerine gelecek oturacak, müzik tarzınızı bulacaksınız, insan tercihlerinizi düzelteceksiniz ve kendinizi tanıyacaksınız.

Dördüncü durakta bakmışsınız ki teker teker insanlar siliniyor ve yokluklarını çekmeye başlamışsınız, onlar olmadan canınız acıyor.
"Sadece siz öyle sanıyorsunuz."

Daha benimde durup görmek istediğim bir sürü durak var
Benim metrom ise hala hareket ediyor.
Fakat şunun farkındayım,
Son durakta bir bakmışsınız ki tahta bir şeyin içindesiniz ve yalnızsınız.