BEN ÇANAKKALEYİM!

Memlekette yetişecek alnı ak her fidana!

Burası Çanakkale,

Yıllar önce cehaletin başına vurulan

Giyotin efsanesinin yazıldığı yer.

Ben, topa tüfeğe karşı, göğsünü geren Mehmetçik,

18 Mart efsanesinin kahramanlarından.

Ben cehaleti toprağa gömmüşken,

Siz, uyandırmaya çalışmayın.

Hâlâ toprağın altında atan kalbim,

“Vatana helal olsun canım.” diyen yüreğim var.

Sizde bunu görememek çok acı,

Bunu umut etmemiştim ölürken.

"Geldikleri gibi giderler!" diyen komutanın önderliğinde

Ölüme düştüm bedenen.

"Kınalı kuzum" diye sevilirken, alnımı kana bulayan ben.

Annem, kardeşim, sizler rahat edin diye...

Boşaymış sanki şimdi, verdiğiniz kararları görünce.

Elizabethler, Ocean'lar Agamemnon'lar diz çöktü önümüzde.

Rotası belli olmayan gemiler, eğildi imanın önünde!

Hepsi denizin derinliklerinde bekliyorlar sanki.

Tekrar dizilecekler önünüze ve tekrar isteyecekler "Çanakkale'yi!"

Toprağın altında hâlâ siperde gibiyim, ruhumla vatanı savunmak için. 

Ellerim tüfeğimde, kınalı.

Ben ölmedim, hâlâ destandayım.

Duymuyor musunuz beni?

Ben tarihte yaşıyorum, vatana sevdalı.

Çürüyen kemiklerimin de dediği gibi "Vakit artık çok geç!"
Vakit artık çok geç olmadan,

Uyan hadi genç! Sen de ölmüş olamazsın!

Uyan! Uyan ki sussun cehalet!

Düşman Çanakkale'yi geçmeye çalışıyor,

Düşman Çanakkale'ye geçmeye çalışıyor!

Kim miyim ben?

Ben "Nusret Mayın Gemisiyim."

Ben "Kınalı Kuzusuyum tüm milletin."

Ben "Sabah kahvaltı etmeden akşam yemek yemeden siperdeki genç Mehmetçiğim."

Ben "Kalbi atan bir şehidim toprak altında."

Ben "Onbaşı Seyit'im. ÖZGÜRLÜĞÜN KAHRAMANI!"

Ben "Ölümsüzlüğün destanını yazmış bir TÜRK ASKERİYİM!"

Ben "Tüm gücüyle yüklenip düşmanın

Geçemediği ÇANAKKALE’YİM!"