Memlekette
yetişecek alnı ak her fidana!
Burası Çanakkale,
Yıllar önce
cehaletin başına vurulan
Giyotin
efsanesinin yazıldığı yer.
Ben, topa tüfeğe
karşı, göğsünü geren Mehmetçik,
18 Mart
efsanesinin kahramanlarından.
Ben cehaleti
toprağa gömmüşken,
Siz, uyandırmaya
çalışmayın.
Hâlâ toprağın
altında atan kalbim,
“Vatana helal
olsun canım.” diyen yüreğim var.
Sizde bunu
görememek çok acı,
Bunu umut
etmemiştim ölürken.
"Geldikleri
gibi giderler!" diyen komutanın önderliğinde
Ölüme düştüm
bedenen.
"Kınalı
kuzum" diye sevilirken, alnımı kana bulayan ben.
Annem, kardeşim,
sizler rahat edin diye...
Boşaymış sanki
şimdi, verdiğiniz kararları görünce.
Elizabethler,
Ocean'lar Agamemnon'lar diz çöktü önümüzde.
Rotası belli
olmayan gemiler, eğildi imanın önünde!
Hepsi denizin
derinliklerinde bekliyorlar sanki.
Tekrar
dizilecekler önünüze ve tekrar isteyecekler "Çanakkale'yi!"
Toprağın altında
hâlâ siperde gibiyim, ruhumla vatanı savunmak için.
Ellerim tüfeğimde,
kınalı.
Ben ölmedim, hâlâ
destandayım.
Duymuyor musunuz
beni?
Ben tarihte
yaşıyorum, vatana sevdalı.
Çürüyen kemiklerimin de dediği gibi "Vakit artık çok geç!"
Vakit artık çok geç olmadan,
Uyan hadi genç!
Sen de ölmüş olamazsın!
Uyan! Uyan ki
sussun cehalet!
Düşman Çanakkale'yi
geçmeye çalışıyor,
Düşman
Çanakkale'ye geçmeye çalışıyor!
Kim miyim ben?
Ben "Nusret
Mayın Gemisiyim."
Ben "Kınalı
Kuzusuyum tüm milletin."
Ben "Sabah
kahvaltı etmeden akşam yemek yemeden siperdeki genç Mehmetçiğim."
Ben "Kalbi
atan bir şehidim toprak altında."
Ben "Onbaşı
Seyit'im. ÖZGÜRLÜĞÜN KAHRAMANI!"
Ben
"Ölümsüzlüğün destanını yazmış bir TÜRK ASKERİYİM!"
Ben "Tüm
gücüyle yüklenip düşmanın
Geçemediği
ÇANAKKALE’YİM!"
